ΛΙΒΥΗ: Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

   Μία χώρα που πέρασε πρόσφατα στην αλλαγή από ένα δικτατορικό καθεστώς σε ένα δημοκρατικό με τις ευλογίες πολλών και πρώτα από όλα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Όμως τα πράγματα αυτή τη στιγμή αντί να πάνε προς το καλύτερο οδεύουν προς το χειρότερο. Δεν πήγε καλά ο υπολογισμός σχετικά με το μέλλον της χώρας ή τα πράγματα πάνε πολύ καλύτερα από ότι περίμεναν και οι ίδιοι;

   Το βασικό σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι το σχέδιο τους είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που συνήθως θα σκεφτεί ο απλός άνθρωπος. Τα ίδια περίπου γίνονται και στο Ιράκ το οποίο επίσης βιώνει πλέον δημοκρατία. Ποιο είναι όμως αυτό το σχέδιο τους που αναγκάζει κράτη ολόκληρα(όχι έθνη γιατί αυτά τα κράτη είχαν δημιουργηθεί πιο παλιά από τους αποικιοκράτες τότε δυτικούς και χωρίστηκαν ανάλογα με τα τότε συμφέροντα τους) να βυθίζονται στο χάος και στην αναρχία;

   Η απάντηση δεν είναι εύκολη αλλά υπάρχει ένας δύο λόγοι που είναι προφανείς. Ο πρώτος(που είναι και σοβαρή αιτία πολέμου) είναι οι πρώτες ύλες. Πλέον έχουν αρχίσει να τελειώνουν οι πόροι σε πολλές δυτικές χώρες και για να μην προέλθει η παρακμή τους συνεχώς αναζητούν καινούργιους. Όλες οι χώρες που έχουν πληγεί τελευταία έχουν τεράστιο ορυκτό πλούτο. Ο δεύτερος είναι ο έλεγχος και η επιβολή των συμφερόντων τους. Σε μία 'δημοκρατική' χώρα που μόλις τώρα δημιουργήθηκε και υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ πολλών μεριών καθώς είναι πολλά διαφορετικά τα έθνη είναι πολύ εύκολο να την καταστρατηγήσεις. Έτσι μπορείς πολύ εύκολα να την κάνεις κράτος δορυφόρο σου.

   Οπότε το θέμα με τον Αμερικανό διπλωμάτη είναι πιο πολύπλοκο και δεν είναι αυτό που όλοι με ευκολία λένε ότι γύρισε μπούμερανγκ στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Κρίμα που τις στρατηγικές αυτές τις πληρώνουν άνθρωποι και τελευταία παρατηρείται μεγάλη απώλεια σε ανθρώπους από όπου και αν προέρχονται. Δεν ήταν τυχαίο το περιστατικό και ποιος ξέρει τι παν να κερδίσουν πάλι οι Αμερικανοί. Ίσως να μάθουμε σε λίγο καιρό ή ακόμα χειρότερα να μη μάθουμε ποτέ την αλήθεια.

   Το έξυπνο στην όλη υπόθεση είναι ότι ακόμα εφαρμόζεται η τακτική του διαίρει και βασίλευε. Και σε αυτά τα κράτη τα οποία αποτελούνται από πολλά έθνη είναι πολύ εύκολο. Το ίδιο όμως συμβαίνει και στην Ευρώπη. Δεν είναι τυχαία η διαδήλωση 1.500.000 Καταλανών που ζητούν πλέον την ανεξαρτησία τους. Όπως και η Σκωτία που σκέφτεται το 2014 να διενεργήσει δημοψήφισμα για τον αν θα παραμείνει στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

   Κάτι παρόμοιο θέλουν να εφαρμόσουν και στην πατρίδα μας. Μόνο που εδώ είχαν ένα πρόβλημα. Δεν υπήρχαν μειονότητες αλλά ένα έθνος. Έτσι εφαρμόστηκε άλλη τακτική εδώ. Αυτό που όλοι λένε τελευταία το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης. Και επειδή το όλο θέμα αργούσε αναγκάστηκαν να βάλουν και τη χώρα μας στο Δ.Ν.Τ. Έτσι ώστε ο κόσμος να φτάσει στην εξαθλίωση και να έχει πολιτικούς που θα ελέγχονται από αυτούς και ο ορυκτός μας πλούτος δώρο. Και στην περίπτωση τη δική μας δεν είναι μόνο ο ορυκτός πλούτος αλλά και η γεωστρατηγική μας θέση. Οπότε καλύτερα να ψάχνουμε την είδηση μέσα στην είδηση και να μην χανόμαστε από την παραπληροφόρηση που πολύ εύστοχα οδηγούμαστε με σκοπό τον αποπροσανατολισμό μας.